காணொளி: சர்வாதிகாரி மனம் திறக்கறார்?!

சரத் பொன்சேகா: வருங்கால சர்வாதிகாரி மனம் திறக்கறார்.

ஜெனரல் கர்டியெவா சரத் சந்திரலால் பொன்சேகா (பி.18/12/1950) 2005 டிசம்பர் 6 முதல் இலங்கை இராணுவத்தின் கட்டளைத் தளபதியாக பதவிவகித்து வந்தவர். இவர் இலங்கை உள்நாட்டுப் போரின் தொடக்கம் முதலே இலங்கை இராணுவத்தில் சேவையாற்றி வந்திருக்கின்றார். இவர் அப்பாவி தமிழ் மக்கள் 20000 மேற்பட்டோரை வன்னி போர்முனை பகுதியில் படுகொலை செய்வதற்க்கு காரணமான முக்கிய சூத்திரதாரியாக சர்வதேச மனிதபிமான ஆர்வலர்களால் குற்றம் சாட்டபட்டுள்ளார். நவம்பர் 16,2009 அன்று தமது பதவியிலிருந்து விலகி இலங்கையின் அடுத்த அதிபர் தேர்தலில் நடப்பு அதிபர் மகிந்த ராஜ்பக்சேவிற்கு எதிராக போட்டியிட முடிவெடுத்தார்.

Part 1


Part 2


Part 3


Part 4

வன்முறையற்ற ஆண்டாக 2010 மலரட்டும்

விடுதலைக்காக வீழ்ந்த அனைத்து மக்களுக்கும், போராளிகளுக்கும், தளபதிகளுக்கும் தலைசாய்க்கும் நாம் தொடர்ந்து உரிமைக்காக வன்முறையற்ற வழிகளில் போராடுவோம் என்று உறுதியெடுப்போம். கோபங்கள் நியாயமானவையாக இருந்தாலும், அவை வன்முறை வடிவம் பெற்றதால், நாம் பெற வேண்டியதை விட இழந்ததே அதிகம். இதுவே யதார்த்தம். 2009 தமிழர்களுக்கு விட்டுச் செல்லும் சேதியும் அதுவே. தொடர் வன்முறை நம்மினத்தை மீளாத் துயரத்தில் ஆழ்த்தி, இருப்பதையும் இழக்க வைத்துவிடும். எனவே, வன்முறையை அறவே கைவிட்டு, மாற்று வழிகளில் தொடர்ந்து ஒன்றுபட்டு தமிழினத்தின் விடிவிற்காகவும், தமிழின் வளர்ச்சிக்காகவும் தொடர்ந்து உழைப்போம். 2010 தமிழர் நாம் ஒன்றுபடும் ஆண்டாக மலரட்டும். "எல்லோரும் இன்புற்றிருக்க வேண்டும்" என்பதே 2010ல் எங்கள் வேண்டுதல்கள் ஆகட்டும்.

வாழ்க மானுடம். வாழ்க இவ்வையகம்.

உலகத் திரையரங்குகளில் எல்லாளன்

எல்லாளன் திரைப்படம்

வெகு விரைவில்....


எல்லாளன் தமிழ் ஈழ விடுதலை போராட்டத்தின் பதிவு முழுமையான கற்பனை கலப்பில்லாத வரலாற்று திரைப்படம். ஒரு விடுதலை போராட்டத்தை நடத்துபவர்களே தங்கள் போராட்டத்தின் ஒரு நிகழ்வை தங்கள் மண்ணில் தாங்களே நடித்து பதிவு செய்துள்ள உன்னதம். இப்படத்தில் பணியாற்றிய பெரும்பாலோர் தற்போது உயிருடன் இல்லாத நிலையில் அவர்கள் வாழ்வின் சாட்சியாகவும் வீரம் செறிந்த தமிழ் ஈழ விடுதலை போராட்டத்தின் சாட்சியாகவும் இதோ உங்கள் முன் காண தவறாதீர்கள் . எங்களது மாவீர செல்வங்களின் கனவு ஒரு நாள் பலிக்கும்.

எல்லாளன் நடவடிக்கை தமிழ் ஈழ விடுதலை போராட்டத்தை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்திய முக்கிய விமான படை தளமான அனுராதபுரம் மீது தமிழ் ஈழ விடுதலை புலிகளின் தற்கொடை தாக்குதல் அணி நடத்திய இத் தாக்குதல். விடுதலை புலிகளின் திறனையும் நுட்பமான திட்டமிடுதலையும் உலகிற்கு எடுத்து காட்டிய நிகழ்வு கரும்புலிகள் தங்கள் உயிரை ஈர்ந்து நடத்திய இத் தாக்குதலை எவ்வித கற்பனை கலப்பும் இன்றி அபப்டியே மீண்டும் ஒரு முறை கண் முன் நடத்தி காட்டுவது தான் '' எல்லாளன் '' எனும் இத் திரை காவியம். ஒரு வெற்றிக்கு பின் உள்ள திட்டமிடுதலும் போராளிகளின் ஈகத்திற்கு பின் உள்ள அவர்கள் உள்ளத்தின் ஈரமும் உலகம் அறியாதது ஒரு சில மணி நேர தாக்குதலுக்காக போராளிகள் எத்தனை நாட்கள் பயிற்சி எனும் தவம் புரிந்துள்ளனர் என்பதும் நாட்டின் விடுதலைக்காய் தன் உயிரை உவந்து அளிக்கும் ஒவ்வொரு போராளியின் பின்னும் நேசமும் பாசமும் கொண்ட குடும்பமும், நட்பும், ஏன் காதலும் கூட இருக்கும் என்பது பலர் அறியாதது. இத் திரை காவியம் ஈரமும் வீரமும் கொண்ட கவிதையாய் பதிவு செய்துள்ள வாழ்க்கை.

நம்புங்கள் தமிழ் ஈழம் நாளை பிறக்கும்.

இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கரசுக்குள் பிளவு

Courtesy:
Daily Mirror

ஈழத்தில் மானும் மயிலும் ஆடுது. தமிழருக்கு ஏது குறை?!

கனடா நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் தமிழ்ப்பெண்

கனடாவில் நடைபெறவுள்ள நாடாளுமன்ற தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்கான வேட்பாளராக ஈழத்தமிழரான செல்வி ராதிகா சிற்சபேசன் தெரிவாகியுள்ளார்.

கனடாவின் முக்கிய கட்சிகளில் ஒன்றான புதிய ஜனநாயகக் கட்சியின் (NDP) புதிய வேட்பாளர் நியமனக்கூட்டத்திலேயே இவரது பெயர் முன்மொழியப்பட்டு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.


ராதிகா சிற்சபேசன் Scarborough-Rouge River என்னும் பெருமளவில் தமிழர்கள் வாழும் நாடாளுமன்றத் தொகுதியிலேயே வேட்பாளராக போட்டியிட உள்ளார்.

இந்த நிகழ்வில் கனடா மத்திய அரசின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் Olivia Chow (Trinity-Spadina) மாகாண அரசின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் Michael Prue (Beaches-East York) கலந்து சிறப்பித்ததுடன் ராதிகாவுக்கான ஆதரவு உரைகளையும் வழங்கியிருந்தனர்.

கனடாவில் உள்ள மூன்றாவது பெரிய கட்சியான புதிய ஜனநாயகக் கட்சி (NDP) ஈழத்தமிழரின் அரசியல் நியாயத்திற்கான ஆதரவை தொடர்ந்தும் வழங்கிவருகின்றது.

புலம்பெயர் நாடுகளில் வளரும் ஈழத்தமிழ் இளந்தலைமுறையினர் அரசியலில் ஆர்வம்காட்டி வருகின்றனர். கடந்த ஆண்டு இங்கிலாந்தில் ஐரோப்பிய நாடாளுமன்றத்திற்கான தேர்தலில் ஜனனி ஜனநாயகம் போட்டியிட்டிருந்தார் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

அத்துடன் புலம்பெயர்ந்து வாழும் பல நாடுகளின் உள்ளுராட்சி தேர்தல்களில் ஈழததமிழர்கள் பங்கேற்று பலர் வெற்றிபெற்றுள்ளனர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

ஆழிப் பேரவலம் நினைவலைகள்

ஆழிப்பேரலை

சுனாமி அல்லது கடற்கோள் அல்லது ஆழிப்பேரலை (யப்பானிய மொழி: 津 波 ட்சு னமி "துறைமுக அலை") என்பது கடல் அல்லது குளம் போன்ற பாரிய நீர்ப்பரப்புகளில் சடுதியாக பெருமளவு நீர் இடம்பெயர்க்கப்படும் போது ஏற்படும் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட அலைக் தொடர்களைக் குறிக்கும். பூமி அதிர்ச்சி, மண்சரிவுகள், எரிமலை வெடிப்பு, விண்பொருட்களின் மோதுகை போன்றவை சுனாமி அலைகளை ஏற்படுத்தக் கூடிய மூலக் காரணிகளாகும்.

Tsunami Documentary - Part 1


Tsunami Documentary - Part 2


Tsunami Thailand



Tsunami Srilanka


அழுவதற்க்கென்று எவரும் வந்து பூமியில் பிறக்கவில்லை. சுனாமி நினைவுப்பாடல்

மீண்டும் எழுச்சி கொள்ளும் பிரித்தானியத் தமிழ் மாணவர்கள்

மயூரன்

பொதுவாக புலம்பெயர் நாடுகளில் எந்தவொரு செயற்பாடுகள் நடந்தாலும் அதில் பிரித்தானிய வாழ் மாணவர்களிள் பங்கு முக்கியமானதாக உள்ளது. அதாவது எந்தவொரு செயற்பாடுகள் நடந்தாலும் அதனை ஆரம்பித்து வைப்பது லண்டனிலிருந்தே. ஆரம்பத்தில் 31.01.09 அன்று நடந்த பேரணியின் போது வெஸ்மினிஸ்ரர் பாலத்தை மறித்திலிருந்து இன்று வரை சில செயற்பாடுகளை முன்னெடுத்து வருகின்றனர். அந்தவகையில் லண்டன் குயின்; மேரீஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் கடந்த 17.12.09 இனப்படுகொலைக் கெதிரான வாக்குக் கணிப்பு ஒன்று இடம் பெற்றது.

சர்வதேச மன்னிப்புச் சபையின் மாணவர் குழுவும் Amnesty International Student Groups) தமிழர் இனப்படுகொலைக் கெதிரான மாணவர் அமைப்பும் (சக்ரி) SAGT (Student Against Genocide of Tamil) இணைந்து லண்டன் குயின்; மேரிஸ் பல்கலைக்கழக அனைத்து மாணவர் அமைப்பின் ஆதரவுடன் கடந்த 17 ஆம் திகதி சில கோரிக்கைகளின் அடிப்படையில் கருத்துக்கணிப்பு வாக்கெடுப்பு ஒன்றை நடத்தினார்கள்.

அதற்கு முன்பாக மாணவர் சமூகத்திடமும் பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்திடமும் சில வாக்குறுதிகளைப் பெற்று கையெழுத்துப் பிரதிகளையும் பெற்றுக் கொண்டனர். அதாவது நீங்கள் இந்தப் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு சுயாதீனமான கருத்துக்கணிப்பு வாக்ககெடுப்பை நடத்தி அதில் நீங்கள் வெற்றியடைந்தால் நாங்கள் இலங்கையில் நடந்தது இனப்படுகொலைதான் என்பதையும், அப்போது நடந்த போர்க்குற்றத்திற் கெதிராக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் எனவும் நாங்கள் கம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு அறிவிப்போம் என்பதுதான் குயின் மேரீஸ் பல்கலைக்கழகம் கொடுத்த வாக்குறுதி. அந்த வகையில் SAGT அமைப்பும் சில தீர்மானங்களை முன்வைத்தே ஒரு கருத்துக்கணிப்பை மேற்கொண்டது. அந்தத் தீர்மானங்களாவன.

1) பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கு எமது பிரச்சனைகள் பற்றியதான தெளிவூட்டல்களை வழங்குதல் (1948 ௨009

2) தமிழ் மக்கள் 60 வருட காலமாக தாழ்த்தப்பட்டு இனப்படுகொலைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டனர். ஆகவே அவர்கள் சுய நிர்ணயத்தின் அடிப்படையில் தமது அரசியலை தாமே தெரிவு செய்தல்

3) ஐ.நா.வின் சட்டதிட்டத்திற்கமைய கொசோவோ, கிழக்குத் தீமோர் போல் தமிழ் மக்களும் தாமே தமது அரசியலை தீர்மானித்தல்

4) குயின் மேரீஸ் பல்கலைக்கழகம் பிரித்தானிய அரசு இலங்கைக்கு 13.7 மில்லியன் பெறுமதியான ஆயுதங்கள் வழங்கியமையைக் கண்டிக்க வேண்டும்.

5) அணிசேரா நாடுகளின் பட்டியலில் இருந்து இலங்கையை நீக்க குயின் மேரீஸ் பல்கலைக்கழகம் பரிந்துரை செய்ய வேண்டும்.

6) 2010 ஆம் ஆண்டு இடம் பெற இருக்கும் பிரித்தானிய அனைத்து பல்கலைக்கழக மாணவர் சமுதாய அமைப்பு National Union of Student மாநாட்டில் குயின் மேரீஸ் பல்கலைக்கழக மாணவர் சமுதாயம் தமிழர் பிரச்சனையை கதைத்து அவர்களுக்கு ஆதரவாக செயற்பட வேண்டும்.

7) ஐரோப்பிய ஒன்றியம், பிரித்தானிய அரசு, பிரித்தானிய வர்த்த வாணிப சங்கம் (British Retail Consortium), மாக்ஸ் அன் ஸ்பென்சர் (M&S), முதலானவற்றிற்கு கண்டனம் தெரிவிக்க வேண்டும்.

8) மனித உரிமை மீறல், போர்க்குற்ற மீறல் யாரால் நடத்தப்பட்டிருந்தாலும் அவர்கள் சர்வதேச நீதிமன்றத்திற்கு முன் நிறுத்தப்பட வேண்டும்.

9) முகாம்களில் உள்ளவர்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். அத்துமீறிய சிங்களக் குடிறே;றங்களை நிறுத்த வேண்டும்.

10) குயின் மேரீஸ் பல்கலைக்கழக நிர்வாகம் இலங்கையில் இனப்படுகொலை தொடர்பான ஆய்வை நடாத்தி அதனை கல்வித் திட்டத்திடத்தில் இணைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.


ஆகிய தீர்மானங்களின் அடிப்படையில் இந்த கருத்துக்கணிப்பு இடம்பெற்றது. இந்த வாக்கெடுப்பில் 71.51 வீதத்தினர் இந்தத் தீர்மானங்களை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளனர். இதனால் பல்கலைக்கழக நிர்வாகம் முன்னர் ஏற்றுக் கொண்ட உடன்படிக்கையின் பிரகாரம் கண்டனங்களை வெளியிட முன்வந்துள்ளது. இவ் அறிக்கைகளை விரைவில் பல்கலைக்கழகத்திடமிருந்து எதிர்பார்க்கலாம்.

அதில் குயின் மேரீஸ் சமுதாயம் தமிழர் இனப்படுகொலைக்கு எதிராக பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைந்து ஆதரவளிக்கவும் முன்வந்துள்ளது என்பது மாணவர் அமைப்பின் மிகப்பெரிய வெற்றியே. அத்துடன் இந்த கருத்துக் கணிப்பு வாக்கெடுப்புப் போல் அனைத்து பல்கலைக்கழகங்களிலும் இடம்பெற வேண்டும் என்பதே அவர்களின் விருப்பம். இது குறித்து அவர்களிடம் கேட்டபோது எமது தேசியத்தலைவரின் வார்த்தைகளையே எனக்கும் கூறினார்கள் அதாவது சொல்லுக்கும் செயல் இருக்கவேண்டும் என விரும்புகிறோம் என்றனர்.

பொதுவாக இனப்படுகொலைக்கோ போர்க் குற்றங்களுக்கோ தனிப்பட்ட ரீதியில் வழக்குத் தொடர முடியாது. அதை ஒரு நாடே செய்ய வேண்டும் இதனால் தான் இந்த SAGT அமைப்பு பிரித்தானியாவில் கல்வி கற்கின்ற மாணவர்களை அணிதிரட்டி இதன்மூலம் பல்கலைக்கழகங்களினூடாக அந்த நாட்டிற்கு அழுத்தத்தைக் கொடுக்க முன்வந்துள்ளனர்.

அத்தோடு கடந்த தை மாதம் முதல் ஆரம்பமாகி இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்ற சக்ரி அமைப்பு பிரித்தானியாவில் இடம் பெற்ற முதலாவது வீதி மறியல்ப் போராட்டம் முதல்க் கொண்டு ஆர்ப்பாட்டங்கள், மற்றும் தொழிற்சங்கங்கள், முதலானவற்றுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்துதல், மாக்ஸ் அன் ஸ்பென்சர் நிறுவனம் முன் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்துதல் என்று தொடர்ந்து இன்று பல்கலைக்கழகங்கள் வரை தமிழர் பிரச்சனைகளைக் கொண்டு சென்றுள்ளனர். வெறும் தேர்தல் மட்டும் நடத்திவிட்டு ஓய்ந்து விடாமல் அதனுடன் இணைந்து தொடர்ச்சியாக குரல் கொடுத்தும் வருகின்றனர்.

ஆகவே ஒட்டுமொத்தமாக நோக்குகின்ற போது எல்லாத் தரத்திலுமுள்ள தமிழ் மாணவர்களை ஒருங்கிணைத்து அதன்மூலம் பிரி;த்தானியாவில் உள்ள அனைத்து மாணவர்களிடமும் எமது பிரச்சனைகளைக் கொண்டு சென்று அதை ஒரு நிறுவன ரீதியாக ஒருங்கிணைத்து அதனூடாக பெரிய தமிழ் எழுச்சியை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த சக்ரி அமைப்பினர் எனவே லண்டனில் மட்டுமல்ல எல்லா நாடுகளிலும் உள்ள பல்கலைக்கழகங்களிலும் இது போன்ற கருத்துக்கணிப்பு வாக்கெடுப்பை நடாத்தி அதன்மூலம் இலங்கையில் நடந்த இனப்படுகொலைக்கும் போர்க்குற்றங்களுக்கும் நீதி சர்வதேசத்தில் நீதி கேட்டு தமிழர் சுயநிர்ணயத்திற்கான நீண்ட வரலாற்றுப் பயணத்தில் நீங்களும் உங்கள் பங்கினை மேற்கொள்ளுங்கள்.


நன்றி:
ஈழமுரசு.

A nasty, cruel war followed by a nasty, dirty election

by Dr. Packiyasothy Saravanamuttu

P hilip Alston the UN Special Rapporteur on Extra-Judicial, Summary and Arbitrary Executions has asked the Government of Sri Lanka for explanations regarding the deaths of three senior LTTE leaders and members of their families in the final stages of the war.

He wants in particular information pertaining to the the “circumstances of the death of three representatives of the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) Balasingham Nadesan, Seevaratnam Pulidevan and Ramesh, as well as members of their families in the night of 17 to 18 May, 2009”.

Alston’s inquiry follows the allegations made by presidential candidate Fonseka in an interview with the editor in chief of a Sunday paper. Fonseka claims that he was misquoted and the editor stands by her story.

What the Newspaper reported was that according to Fonseka who had obtained this information from journalists “embedded” with the 58th Brigade of the Sri Lanka Army, Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa had instructed the Brigade Commander Major General Shavendra Silva to shoot and kill the above named LTTE leaders as they came out carrying a white flag to surrender. Fonseka has subsequently insisted that these orders were not carried out and that he as the then Army Commander takes full responsibility for the conduct of the troops. He also maintains that he was in full command, even when he was out of the country in China in the last days of the war.

These allegations are self evidently serious. Every school boy and girl knows that a white flag means surrender and every soldier surely knows the basic rules of war – people carrying white flags are not to be shot at and killed. The fall out from them, generating more heat than light, underscores the challenge of the choice before us in this presidential election and the prospects for democracy, peace, reconciliation and unity. One thing seems clear, there are questions, serious, unanswered questions about the way in which the war was won and what happened in its final stages.

Allegations of human rights violations and war crimes persist. They are not going away, notwithstanding the belief of the main political formations that the credentials of their candidates must reside in their indubitable claim to responsibility for military victory.

In the context of the presidential election and prevailing political culture it is not surprising that Rajapaksa supporters have all screamed betrayal at candidate Fonseka. Supporters of candidate Fonseka, on the other hand, have resorted to a number of responses.

They range from accusations of partisanship against the Leader to commending his courage in spilling the beans on the heart of darkness of the regime to even those who believe that whatever may have been retracted, the allegation will garner votes for him amongst the Tamil community which according to the conventional wisdom will have a decisive say in the choice of the next president. No doubt there are those who will buy the argument about betrayal and Fonseka’s handlers may hope that the damage having being done in the relatively early stages of the campaign may be undone, subsequently.

What they do need to take note of are the costs of their candidate going solo and expressing his visceral hatred of the Rajapaksas. This if let out often will obscure whatever other qualities and attributes his supporters and handlers believe he brings to his quest for the presidency and undermine it.

Betrayal suggests that whatever is alleged in the newspaper interview, happened. It certainly constitutes grounds for reasonable speculation. There is a presidential panel mandated to respond to the US State Department report to the Senate Appropriations Committee on Incidents During the Recent Conflict in Sri Lanka, commonly referred to as the War Crimes Report. Fonseka’s Ambalangoda speech is cited in the State Department report as well as the killing of LTTE surrendees. Will the recent controversy be looked into as well and when will the findings of the panel be made public? Or is all of this irrelevant because there will always be doubts about the independence and impartiality of any commission or panel in this country and in any event, the allegations are such that neither side of the political divide in the current election is exempt from suspicion and culpability? Is the regime interested in investigating these allegations? In a response to Alston, Prof Wijesinghe, Secretary of the Human Rights Ministry states:

Since your letter was based on a report of allegations by General Fonseka which he has clarified in a manner that negates the story, I assume you will now withdraw your letter.

At the same time, the Daily News headline referring to the Fonseka allegations and Alston letter reads in bold letters – Great Betrayal. Now it may be argued that the betrayal referred to is of the troops he commanded irrespective of whether the allegation is true or not. In his overwhelming desire to throw muck at the Rajapaksas, Fonseka does not, it is argued, give a damn about muck sticking to the soldiers who were under his command, now commonly referred to as the heroic troops.

There must be an occasion on which he states clearly and unequivocally as to what he knows of what happened. More than just his presidency or that of the current incumbent depends on it. Accountability, reconciliation and unity do. On this score, there is hardly any difference between the incumbent and his principal challenger. Each one has publicly, loudly and proudly proclaimed that he alone will bear responsibility, if any, for war crimes.

We need to know what happened and yes, it has a bearing on who we choose to be our president.Voters who want to be better informed should read the latest Special Report No 34 by the University Teachers for Human Rights (Jaffna) titled Let Them Speak: Truth about Sri Lanka’s Victims of War.

This report by the internationally recognized UTHR whose reports have been quoted by successive Sri Lankan governments should be made mandatory reading for all Sri Lankans and for generations to come.

Chilling and harrowing it records the experience of the civilians who were targeted by both sides in the war. The UTHR report alone surely must constitute grounds for an investigation of the allegations and incidents that marked and marred this war, if nothing else. The report states that:

What these survivors’ stories make clear is that for both parties, the key to military dominance lay not in brilliant strategies, but in an utter disregard for the lives of civilians and combatants alike, driven by their leader’s single -minded pursuit of personal power.

A nasty and cruel war is being followed by a nasty, dirty election. We must vote and thereafter ensure as best we can that whoever becomes president sheds as much light on this nastiness and cruelty and commits to ensuring that it is never repeated.

Even if peace, reconciliation are not accorded the prominence they demand in this election campaign, they must be acknowledged as the imperatives for government and governance thereafter.


Courtesy:
TransCurrents

No heroes, only war criminals!

The Island’, reported on December 15: “Fonseka said, he had told a weekend newspaper that a journalist had told him that Gotabaya Rajapaksa had ordered Maj. Gen Shavindra Silva (then Brigadier) to kill the LTTE leaders who offered to surrender but, what he said had been misreported. Certain opposition politicians were trying to gain political mileage by making use of that erroneous report, he said. “I don’t believe that the journalist who wrote the story had any intention of slinging mud at me,” he said.”

Wriggle out

Thus he was trying to wriggle out of the problem he himself had created by exploding a political bombshell about war crimes. Fortunately, for the public, the government took his exposé seriously and claimed that he has betrayed the country by divulging military secrets. Wimal Weerawansa the leader of Jathika Nidahas Peramuna (JNP) told a news conference on the same day that this matter had already been discussed with President Mahinda Rajapaksa and it had been decided to seek the attorney general’s views with the objective of taking legal action against Gen. Fonseka . Weerawansa said further, that the statement which the former Army Commander had said had breached the ethics of his profession. He explained that even a professional who works for a biscuit factory is not supposed to reveal its recipes if he joins a competitor’s company. “Gen. Fonseka had, therefore, seriously violated the ethics associated with the army,” he said.

It is clear that the government has indirectly confirmed that, what appeared in the ‘Sunday Leader’ is the truth and the general should be penalized for exposing this highly guarded truth. There were reports in various websites about the killing of the LTTE leadership around 17 of May 2009. The most wide spread story was that, with international agreement the LTTE leadership was requested to come forward to surrender which they accepted. They came in batches with white flags and all were taken into one room. Then instead of treating them as prisoners of war they were all clubbed to death. Even children, including young girls, were murdered. Though there were confirmations of this event it did not have any credibility as no confirmation came from the side of the Sinhala army. Now, not only the general who led the war but also the very government has indirectly confirmed the development, though not the details.

Now both parties have got into a tangle from which neither can get out easily. The general has to explain why he kept his mouth shut all this time, and why he did not check the media story with Major general Shavindra Silva before going public. On the other hand, if the army was so professional and apolitical under his leadership how did Shavindra implement any order given by Gotabaya, without his knowledge. In the case of Lasantha’s murder General Sarath vouched, that the army men could not have been used for a political purpose as they were strictly professional. But in this case he suspects that Shavindra has been used for a political end by Gotabaya. General Fonseka cannot have it both ways; either the army was professional and could not be used for political murders or it was possible for some higher up to have used the army to kill Lasantha and attack other media men.

Outcome

Whatever maybe the outcome of the investigation promised by the parties involved, the war has not indeed created heroes but only suspects of war crimes. Modern Dutugemunus have behaved like barbarians. In the case of the ancient war in 3rd century BC, narrated in the Mahawansa, the old Elara had invited the young Gemunu for a duel in order to avoid the mass killing. For the old man it was a sacrifice and after his death Gemunu gave the utmost respect and even today the Sinhala people pay homage to the statue of Elara.

This Sinhala story stands in contrast to that of the ancient Greeks. In the latter, the Greek hero Achilles drags the dead body of vanquished Trojan leader Hector, which was tied to his chariot, disregarding the cries of Hectors family. But according to this new story Mahinda has surpassed the ancient myths by the brutality shown to the surrendered LTTE leaders. Whatever may be the result of the proposed investigation on this matter the damage done to our country and the people is irreparable. The political bankruptcy of both parties is shown in debates and abuses that are going on. To gain respect and dignity for all, both these camps should be rejected.

Secret executions of Tamil PoWs

A Human Rights activist from Sri Lankan capital Colombo, on conditions of anonymity told WarWithoutWitness that, Sri Lankan Military Intelligence Operatives are planning a secret undercover operation to execute most of the 10,000 odd Tamil Prisoners of War (PoW) before the forthcoming Presidential election to be held on Jan. 26, 2010. WarWithoutWitness couldn’t independently verify the authenticity or credibility of this alert. Given the track record of human rights violations by Sri Lankan defense forces & the number of peoples life at risk, extracts of the alert is reproduced below ‘AS IS’.

Alert from a Human Rights Activist in Colombo, Sri Lanka;

“..one of my friend connected to sri Lankan military, who is concerned about human beings life told that a group of military intelligence personal with the orders from top boss are planning to stage play a secret attack on one of the major camp where LTTE Prisoners are detained without ICRC,UN or outside access. They are planning to use some of the LTTE leaders currently in detention to launch an attack on the prison itself (like a rescue mission from remaining LTTE) and execute LTTE prisoners during the counter attack by military personnel providing security to the prison. It is going to happen before presidential election. If this is done this will be a big killing ..”

Photographs of Tamils with ‘dog-tag’ imprisoned at undisclosed torture camps in Sri Lanka
http://warwithoutwitness.com/index.php?option=com_content&view=article&id=278


http://warwithoutwitness.com/index.php?option=com_content&view=article&id=263

பிரபாகரன் கொல்லப்படவில்லை, நலமுடன் இருக்கிறார்.

‘பிரபாகரன் நலமாக உள்ளார்… வெற்றிப் புராணம் பாடியவர்கள் வெட்கப்பட்டு நிற்பார்கள்!’

பிரபாகரன் இருக்கிறார் என ஆதாரம் இல்லாமல் சொல்வேனா..! – பழ நெடுமாறன் உறுதி

வன்னிப் போரில் தமிழீழ தேசியத் தலைவர் பிரபாகரன் மகள் துவாரகா கொல்லப்பட்டதாகக் கூறி, சில படங்கள் இணையத்தில் பிரசுரமாகியிருந்தன.

அவை சகோதரி துவாரகாவின் படம் அல்ல, இசைப்பிரியா என்ற பெண் போராளியின் படம் என்று சீமான் உறுதிப்படுத்தியிருந்ததை செய்தியாக வெளியிட்டிருந்தோம்.

சீமான் சொன்னதை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளார் உலகத் தமிழர் பேரமைப்பின் தலைவர் பழ நெடுமாறன், சமீபத்திய தனது ஜூவி பேட்டியில்.

இதைவிட முக்கியம், தலைவர் பிரபாகரன் பற்றி அவர் ஆணித்தரமாக கூறியுள்ள சில விஷயங்கள்.

பிரபாகரன் உயிரோடு இருக்கிறார் என்பதை அடித்துச் சொல்லும் நெடுமாறன், அதுபற்றி விவரங்களை நேரம் வரும்போது சொல்வதாகக் கூறியுள்ளார். ரா, சிங்கள உளவு அமைப்புகள் அறிந்து கொள்ள துடிக்கும் அந்த பேருண்மையை நிச்சயம் தன்னால் இப்போது சொல்ல முடியாது என்றும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

பழ நெடுமாறன் ஜூனியர் விகடனுக்கு அளித்த பேட்டி:

விடுதலைப் புலிகளின் தலைவரான பிரபாகரனின் மகள் துவாரகா கொல்லப்பட்டதாக சில இணையதளங்கள் மூலம் பரவிய செய்தியும், அதையட்டி வெளியான புகைப் படமும் லேசாக ஆறிக்கொண்டிருந்த ஈழ ஆர்வலர்களின் இதயக் காயத்தை மறுபடி கிளறி விட்டன!

‘துவாரகாவின் உயிரோட்டமான புகைப்படத்துடன் ஒப்பிடும்போது அந்த நிறமும் சாயலும் அப்படித்தானே இருக்கிறது!’ என்று புலம்பியவர்கள், ‘பிரபாகரன் குடும்பத்தில், போருக்குத் துளியும் தொடர்பில்லாத அவருடைய மகளையும் இப்படி பலியாக்கியதா சிங்கள ராணுவம்’ என்று கொதிப்போடு பேசிக்கொள்ளத் தொடங்கினார்கள்.

இந்நிலையில்தான், ‘பிரபாகரன் எந்த பங்கமும் இன்றி உயிரோடுதான் இருக்கிறார்’ என்று சொல்லும் உலகத் தமிழர் பேரமைப்பின் தலைவரான பழ.நெடுமாறன், துவாரகா விவகாரம் இத்தனை நாள் கழித்து திடீரென்று இணைய தளங்கள் மூலம் பரவுவதன் பின்னால் இந்தியா மற்றும் இலங்கையின் உளவு அமைப்புகள் இருப்பதாகக் கூறுகிறார்.

வருகிற 26, 27 தேதிகளில் தஞ்சாவூரில் நடத்தவிருக்கும் உலகத் தமிழர் மாநாட்டில் இதன் பின்னே உள்ள சதி குறித்து விவரமாக முழங்கும் முடிவில் இருக்கும் நெடுமாறனை நாம் நேரில் சந்தித்தபோது, ‘வருடா வருடம் ஏதாவதொரு தலைப்பில் உலகத் தமிழர் மாநாட்டை நடத்துவோம். இந்த வருடம் ஈழத் தமிழர் வாழ்வுரிமைக்கான மாநாடாக நடத்துகிறோம். தமிழ் ஆர்வலர்கள் பலரும் கலந்துகொள்ளும் அந்த மாநாட்டில் ஈழத்தின் விடிவுக்கான கோரிக்கைகளை வலியுறுத்துவோம்!’ என்ற நெடுமாறனிடம் நமது கேள்விகளை முன்வைத்தோம்.

‘பிரபாகரன் கொல்லப்பட்டதாகக் கிளம்பிய பரபரப்புகளே முடிவுக்கு வராத நிலையில், திடீரென அவர் மகள் துவாரகா இறந்ததாக படத்தோடு திகீர் கிளம்பியிருக்கிறதே?’

‘பிரபாகரனை கொன்று விட்டதாக மார்தட்டிய ராஜபக்ஷே அதை வைத்தே ஜெயித்துவிடலாம் என எண்ணி அதிபர் தேர்தலை அறிவித்தார். ஆனாலும், போரை முன்னின்று நடத்திய ஃபொன்சேகாவே இப்போது ராஜபக்ஷேக்கு எதிராக நிற்கிறார். அதனால், ‘வெற்றி பெறுவோமோ… மாட்டோமோ…’ என்கிற பதற்றம் ராஜபக்சேக்கு உண்டாகிவிட்டது. உடனே தங்களது உளவு அமைப்புகளின் மூலமாகவே துவாரகா விவகாரத்தை திடீரெனக் கிளப்பத் தொடங்கி விட்டார்கள். இப்படிச் செய்வதன் மூலமாக போர் வெற்றியை சிங்கள மக்கள் மத்தியில் பதிய வைத்துக் கொண்டே இருக்க ராஜபக்சே திட்டமிடுகிறார். முதலில் பிரபாகரன், பிறகு மதிவதனி, பாலச்சந்திரன் பற்றி திட்டமிட்டு பரபரப்புக் கிளப்பியவர்கள், இப்போது துவாரகா குறித்தும் பரபரப்பு கிளப்புகிறார்கள்.

எனக்குக் கிடைத்த நம்பகமான தகவல்களின் அடிப்படையில் சொல்கிறேன்… துவாரகாவின் படமாகக் காட்டப்படுவது அவர் கிடையாது. இப்போதைக்கு அதைத் தான் சொல்ல முடியுமே தவிர, மேற்கொண்டு இதுபற்றி சொல்ல முடியாது.’

‘அப்படியென்றால் துவாரகாவின் படமாகக் காட்டப்படுவது யார்?’

‘அது இசைபிரியா என்கிற பெண் போராளியின் சடலம். ‘நிதர்சனம்’ புகைப்படப் பிரிவில் பணியாற்றிய இசைபிரியா, புலி களின் தொலைக்காட்சியிலும் நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளராகப் பணியாற்றியவர். ஆண், பெண் என்றெல்லாம் பாராமல்… களத்தில் ஆயுதமேந்தி இருப்பவர்கள் – நிராயுதபாணியாக நிற்பவர்கள் என்றும் பாராமல்… இரக்கமற்று ராஜபக்ஷே ராணுவம் வீழ்த்தித் தள்ளிய பட்டியலில் அடங்குவார் இசைப்பிரியா!’

‘பிரபாகரன் கொல்லப்படவில்லை என்று எதை வைத்து உறுதியாகச் சொல்கிறீர்கள்?’

‘சிங்கள உளவுத் துறையும், இந்தியாவின் ‘ரா’வும் எந்த விஷயத்தை அறிய போராடிக் கொண்டிருக்கின்றனவே… அதனை எப்படி நான் விளக்கிவிட முடியும்? அவர் இருக்கும் இடத்தைத் தெரிந்து கொள்வதற்காக இரு நாட்டு உளவுத் துறையும் எந்தளவுக்கு போராடிக் கொண்டிருக்கின்றன என்று உள் வட்டத்தில் விவரமறிந்தவர்களுக்குத் தெரியும்.

சிங்கள ராணுவத்தின் கையில் தன் உடல் சிக்கும் அளவுக்கு விடக் கூடியவரா பிரபாகரன்? அவருடைய சாமர்த்தியங்களைப் பற்றி நம்மைவிட சிங்கள ராணுவத்துக்கு நன்றாகத் தெரியும்! பிரபாகரன் என் உடன்பிறவா தம்பி. அவரைப் பற்றி சிங்கள ராணுவம் அறியாததும் எனக்குத் தெரியும். சிங்கள ராணுவம் காட்டிய சடலத்தைப் போல்தான் அவர் இருப்பார் என நினைப்பவர்கள் வேண்டுமானால், அந்த விஷமப் பிரசாரத்தை நம்பலாம். ஆனால், பிரபாகரன் அப்படியான உருவத்தில் இருக்க மாட்டார் என்பது அவரை அருகிலிருந்து அறிந்தவர்களுக்குத்தான் தெரியும்.

பிரபாகரனை கொன்றுவிட்டதாகவும் புலிகளை அடியோடு அழித்து விட்டதாகவும் கொக்கரிக்கும் சிங்கள ராணுவம், கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியிலும் கோடிக்கணக்கில் ஆயுதங்களை வாங்கிக் குவித்துக் கொண்டிருப்பது ஏன்? எந்த பயத்தில்? இதிலிருந்தே தெரியவில்லையா?’

‘பிரபாகரன் கொல்லப்பட்டதற்கான ஆதாரங்களை இந்திய அரசிடம் இலங்கை அரசு கொடுத்துவிட்டதாகச் சொல்லப் படுகிறதே?’

‘இந்தக் கேலிக்கூத்துக்கு என்னுடைய பதிலாக, ஜூ.வி. வாசகர்கள் நன்கு நினைவில் வைத்திருக்கும் ஒரு சம்பவத்தை மட்டும் சொல்கிறேன். மதுரை அருகே உள்ள பொதும்பு கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் பாண்டியம்மாள். அவருடைய கணவரே அந்தம்மாவைக் கொலை செய்துவிட்டதாக ஒரு வழக்கு நடந்தது. பாண்டியம்மாளின் சடலம் காட்டப்பட்டது. ‘நான்தான் கொன்றேன்!’ என கணவரே வாக்குமூலம் கொடுத்தார். தகுந்த சாட்சியங்களோடு விசாரித்து, கோர்ட்டில் அவருக்கு தூக்கு தண்டனையும் வழங்கப்பட்டது.

இந்நிலையில், திடீரென ஒரு நாள் பாண்டியம்மாள் கோர்ட்டில் வந்து நின்றார். அதன் பிறகுதான் போலீஸ் செய்த அத்தனை ஜோடிப்புகளும் வெட்டவெளிச்சமானது. உடனே நீதிபதி பாண்டியம்மாளின் கணவரிடம், ‘நீயே உன் மனைவியைக் கொலை செய்ததாக முதலில் ஒப்புக் கொண்டது ஏன்?’ எனக் கேட்டார். ‘என்னை அடிச்சே அப்படியொரு வாக்குமூலத்தை போலீஸ் வாங்கிட்டாங்க…’ எனச் சொன்னார் பாண்டியம்மாளின் கணவர்.

தமிழ்நாடு போலீஸ் செய்த ஜோடிப்பு இந்தளவு என்றால், ஒரு நாட்டின் ராணுவம் எத்தகைய ஜோடிப்புகளை செய்யும் என்பதை எண்ணிப் பாருங்கள். பாண்டியம்மாளின் கதைதான் பிரபாகரன் விவகாரத் திலும் நடக்கிறது. உண்மை வெளிச்சத்துக்கு வரும் நாளில், சில அவசர லாபங்களுக்காக வெற்றிப் புராணம் பாடியவர்கள் வெட்கப்பட்டு நிற்கப் போகிறார்கள்.’

‘பிரபாகரன் உயிரோடு இருப்பதாக அவர் மூலமாகவோ, புலிகளின் தரப்பிலிருந்தோ உங்களுக்கு என்ன விதமான தகவல் வந்தது?’

‘அப்படியொரு தகவல் வராமல் எப்படி அவர் உயிரோடு இருப்பதாக நான் சொல்வேன்? நம்பத் தகுந்த செய்தி யாரிடமிருந்து வரவேண்டுமோ… அங்கிருந்தே வந்தது. ஆனாலும், எனக்கு வந்த தகவல்கள் குறித்து இப்போதைக்கு நான் ஏதும் சொல்லக் கூடாது. பிரபாகரன் கொல்லப்பட்டு விட்டதாக பரப்புவதன் மூலமாக தமிழின எழுச்சியை அடியோடு அடக்கிவிட இந்திய அரசு நினைக்கிறது.

ஆனால், எப்போதுமே தமிழகத்தில் கொண்டாடப்பட்டிராத மாவீரர் தினம் இந்த வருடம் மிகப் பெரிய அளவில் கொண்டாடப்பட்டது. எதை வீழ்த்தத் துடிக்கிறார்களோ… அது வீறுகொண்டு விரிந்து கொண்டிருப்பதால், அடுத்தடுத்து இன்னும் பல கதைகளைக்கூட இரு நாட்டு உளவு அமைப்புகளும் பரப்பக் கூடும்!’

‘பிரபாகரனுக்கு மிக நெருக்கமானவரான கே.பி-யே அவர் கொல்லப்பட்டதாக அறிக்கை விட்டாரே?”

‘அப்படியொரு அறிக்கையை வெளியிட வைத்ததே இந்தியாவின் உளவு அமைப்பான ‘ரா’ தான். ஈழப் போர் முடிவுக்குப் பின்னர் இலங்கையின் இணக்கம் சீனா பக்கம் திரும்பியது. அதனால் இலங்கையை எச்சரிக்கும் விதமாக கே.பி-யை வளைத்தது ரா. ‘கே.பி. மூலமாக புலிகள் படையை நாங்கள் மறுபடியும் உருவாக்கத் தயங்க மாட்டோம்’ என இலங்கையை ரா எச்சரித்தது. கூடவே கே.பி. மூலமாக பிரபாகரன் இறந்து விட்டதாகவும், அடுத்த தலைமை தான்தான் என்றும் அறிவிக்க வைத்தது.

‘ரா’வின் இந்த செயல்பாடு சிங்கள அரசுக்கு பெரிய தலைவலியாக அமைய… அவர்கள் சில நாடுகளின் துணையோடு கே.பி-யை தூக்கிக்கொண்டு வந்துவிட்டார்கள். இந்த விஷயத்தில் சிங்கள அரசிடம் ரா. தோற்றுப் போனதுதான் உண்மை!’

‘பிரபாகரன் கொல்லப்பட வேண்டும் என்பதில் காங்கிரஸ் தலைமை உறுதியாக இருந்ததாக செய்திகள் கசிகிறதே?’

‘ராஜீவ் காந்தி கொலைக்கு புலிகள்தான் காரணம் என விசாரணை அதிகாரிகள் பரப்பிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில், அதில் குற்றம்சாட்டப்பட்டு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட பெங்களூருவைச் சேர்ந்த ரெங்கநாத் என்கிற வீடு புரோக்கர் மிக முக்கிய விஷயம் ஒன்றை நீதிமன்றத்தில் அஃபிடவிட் தாக்கல் செய்தார். அதுபற்றி மீடியாக்களிடமும் சொன்னார். அதைப் பார்த்த சோனியா காந்தி, உடனடியாக அந்த ரெங்கநாத்தை சந்திக்க விரும்புவதாக சொல்லி இருக்கிறார். அப்போது ரெங்கநாத் என் அலுவலகத்தில் இருந்தார்.

உடனே என்னிடம் ஓடோடிவந்த தங்கபாலு, கௌரிசங்கர் இருவரும் அந்த விஷயத்தைச் சொன்னார்கள். ரெங்கநாத்தின் உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்பட வாய்ப்பிருப்பதாக நான் சொன்னவுடன், உரிய பாதுகாப்புக்கு வழி செய்யப்படும் என அர்ஜுன் சிங் டெல்லியிலிருந்து அறிக்கை வெளியிட்டார். இதற்கிடையில் நான் ரெங்கநாத் ஸ்டேட்மென்ட்டை வீடியோ பதிவு செய்து டெல்லிக்கு அனுப்பினேன். அதைக் குடும்பத்தோடு உட்கார்ந்து பார்த்த சோனியா, உடனடியாக ரெங்கநாத்தை சந்தித்தே ஆகவேண்டுமென விரும்பினார்.

தக்க பாதுகாப்புடன் சோனியாவை சந்தித்த ரெங்கநாத் இப்போது சந்திராசாமி, சுப்பிரமணியன் சுவாமி ஆகியோர் தொடர்பான சில விஷயங்களை ஆதாரபூர்வமாகப் போட்டுடைத்தார். அன்றிலிருந்து சி.பி.ஐ-யின் முக்கிய அதிகாரி ஒருவரை தன் வீட்டுப் பக்கம் வரவே கூடாது என சோனியா எச்சரித்த சம்பவமும் நடந்தது.

இதெல்லாம் தெரிந்துகொண்ட பின்பும், ஈழத்தில் ஒரு லட்சத்துக்கும் அதிகமான மக்கள் சாவின் விளிம்பில் நின்று கதறியபோது, போரை நிறுத்த சோனியா எந்த முனைப்பும் காட்டவில்லை. அவர் நினைத்திருந்தால்… ஒரே நிமிடத்தில் போரை நிறுத்தி இருக்க முடியும். ஆனாலும் காங்கிரஸ் அரசு அதற்கு முயலாதது சில சந்தேகங்களை விதைக்கத்தான் செய்கிறது.

சோனியாவை இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் சில இந்திய அதிகாரிகள் இலங்கை விவகாரத்தில் திட்டமிட்டு நிறைய மோசடிகளைச் செய்தார்கள். இலங்கைக்கு பக்க பலமாக இருக்கவும், தமிழர்கள் கொன்றழிக்கப்படுவதை வேடிக்கை பார்க்கவும் செய்த அந்த அதிகாரிகள், அதற்காக எக்கச்சக்கமான பணத்தை வாங்கிக் குவித்திருக்கிறார்கள். லட்சக்கணக்கான தமிழ் உயிர்களை பாழாய்ப்போன பணம்தான் காவு வாங்கிவிட்டது!

ஈழத்தைச் சுடுகாடாக்க இந்தளவுக்கு முனைப்புக் காட்டிய இந்திய அதிகாரிகள், அதற்கு விலையாக இந்தியாவின் பாதுகாப்பை பலி கொடுத்துவிட்டார்கள். இலங்கையில் கால் பதித்துவிட்ட சீனா… தமிழகத்தில் இருக்கும் அணுமின் நிலையங்கள் பக்கம் ஆயுதத்தைத் திருப்ப எவ்வளவு நேரமாகிவிடப் போகிறது?!’ என்று பட்டென முடித்துக் கொண்டார் பழ.நெடுமாறன்.

அடுத்து நாம் சீமானிடமும் பேசினோம்.

கொல்லப்பட்ட பெண்போராளி இசைப்பிரியா...

‘இசை பிரியாவின் உடலைக் காட்டி துவாரகா இறந்ததாகச் செய்தி பரப்புவதன் மூலமாக தமிழர்கள் மீது உளவியல் போரை சிங்கள அரசு தொடுக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது. தமிழீழத்துக்கு நான் போயிருந்தபோது புலிகளின் தொலைக்காட்சிக்காக என்னை பேட்டி கண்டவர் இசைபிரியா.

தமிழ், ஆங்கிலம், சிங்களம் என மூன்று மொழிகளிலும் நல்ல தேர்ச்சி பெற்றிருந்தவர். புலிகளின் வெற்றிச் செய்திகளை மிகுந்த உற்சாகத்தோடு சொல்லி, புலித் தளபதிகளின் பாராட்டுகளைப் பெற்றவர் இசைபிரியா. அவருடைய படத்தை அலங்கோலமாக வெளியிட்டு ஒட்டுமொத்த தமிழினத்தையும் கூனிக்குறுக வைத்திருக்கிறது சிங்கள அரசு’ என்றார் வேதனையோடு.


நன்றி: ஜூனியர் விகடன்

Vijay Nambiar deceives UN & the IC

French newspaper Le Monde published an article accusing the United Nations (UN) of deliberately hiding facts about civilian killings during the last months of the civil war in Sri Lanka in order to protect their own activities in the country.

Following up on independent rapporteur for the UN Human Rights Council in Geneva, Philip Alston's, request to Colombo to provide details of the killing of LTTE leaders who surrendered the arms, Inner City Press questioned, "given not only the UN's role in the final days of what even it called the "bloodbath on the beach" in Sri Lanka, but especially UN chief of staff Vijay Nambiar's reported role in the deadly surrenders, why Rapporteur Alston has not already demanded answers from the UN itself."

According to investigative journalism by Le Monde, The UN did not publish the number of civilians killed until it was finally leaked. According to a UN confidential report, 7,720 people were killed (among them 678 children) and 18,465 were injured (among them 2,384 children) between January 20 and May 13. A UN official declared to Le Monde that his hierarchy tried to suppress these figures to remain in good terms with the government. When these numbers were leaked, Neil Buhne, the UN official coordinator in Sri Lanka, asked to be the only recipient of the figures in the future. Even the secretary general Ban Ki-moon tried to hide the numbers, according to Le Monde.

Despite the heavy bombings in the last days of the war, the 7,720 dead people are still given as an official figure which was repeated in The New York Times. According to Vijay K. Nambiar, Ban Ki-moon's chief-of-staff cited by Le Monde, the numbers could be closer to 20,000; these figures are corroborated by The Times. The paper discovered compelling evidence showing that on average 1,000 Sri Lankan civilians perished each day during the first 19 days of May. "These figures are not even complete yet. It’s going to end up way more" said a UN source.

The Times relied on aerial photographs, confidential UN documents, witnesses and independent defense experts to understand the final days in the 26 year old Sri Lankan civil war. 200,000 survivors are interned in the Manik Farm refugee camp. The camp was visited twice by The Times investigators. 3,000 wounded civilians are still missing from the last known makeshift hospital. A survivor reported hospitals were bombed by the government which claimed the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) rebels were using them as hideouts. “They didn’t want anyone left to say what had happened,” say UN sources.

“We reject all these allegations. Civilians have not been killed by government shelling at all. If civilians have been killed, then that is because of the actions of the LTTE [rebels] who were shooting and killing people when they tried to escape.” said a representative for the Sri Lankan High Commission. Brigadier Udaya Nanayakkara of Sri Lanka added "We have not used any shelling or mortaring, only small arms. We know how we are fighting". The aerial images taken by The Times suggest the contrary.

Le Monde also wrote that the United Nations did not help its people on the ground. Text messages sent by local employees in the war zones asked to "stop the war" and "what is the international community doing". "Hundreds of people trying to flew where caught by local dictators and beaten, without distinction of age and sex. I hear them crying." said another one. In April, Vijay Nambiar asked the locals to keep a "low profile" and play an active role in supporting the government.

The Sri Lankan government denied any wrongdoing. The UN Human Rights Council in Geneva, Switzerland cleared Sri Lanka of any alleged war crimes. Sri Lanka gained the support of China, Egypt, India and Cuba.

ICP's Matthew Lee asked UN pokesperson Martin Nesirky: "John Holmes has appeared on an interview with CNN’s [Christiane] Amanpour, and seemed to confirm that during the final days of the fighting in Sri Lanka, that Vijay Nambiar was telephoned by leaders who sought to surrender, who ended up being killed. So, there is a big controversy right now in Sri Lanka about the charge that the Defence Minister, with whom Mr. Ban has met, gave the orders to kill surrendering prisoners. I wonder if it’s possible, is that… Number one, can you, it’d be good to hear instead from Holmes about Nambiar, or maybe from Mr. Nambiar, but what was the UN’s role in these attempted surrenders? And where does it stand on Mr. Ban’s call for accountability or some type of an outside investigation or panel of inquiry into possible war crimes?

Mr Nesirsky's response was, as quoted in the ICP report, "What Mr. Holmes said yesterday, he speaks for himself in this particular case; of course, I am not going to amplify what he said. He knows what he’s talking about. What I would suggest is that you let me find out some more details and then I can answer you with more certainty.

ICP followed with the following: "[a]ll right. Maybe from Mr. Nambiar on some basis, because I think he’s confirmed that he got these calls from people who ended up being killed while waving white flags. So, it seems important to nail down what happened."

Nesirky responded: "[o]nce he’s back in town, we’ll see what we can do."

"If the past is any guide, the Rajapaksa administration will either not provide direct answers, or will issue vituperative denials. It did this in response to video footage depicting Sri Lankan soldiers killing bounded and naked people, footage that has since been authenticated," the ICP said in its report Monday.

War crimes allegations, against key officials in the Sri Lanka Government, based on the Channel-4 video are unlikely to disappear from being raised by organizations keen on bringing action against Colombo in international fora. Two independent forensic analyses in the UK and in the US have established the authenticity of the video, a recent IFJ report has raised the matter's importance in war-crimes investigations, and Alston had earlier said that the UN will carry out its own analysis.

ராஜபக்ச மகனுடன் விஐய் அன்ரனி

"பிரபாகரன் பயங்கரவாதி! ராஐபக்ச மீட்பர்!" - இசையமைப்பாளர் விஜய் அன்ரனி.

பிரபாகரன் ராஜீவ் போன்றோரைக் கொன்ற ஒரு பயங்கரவாதி எனவும் இலங்கை அதிபர் ராஐபக்ச கொடிய புலிகளிடமிருந்து தமிழர்களை மீட்ட மீட்பர் என்றும் இதுவே தன்னுடைய நிலைப்பாடென இசையமைப்பாளர் விஜய் அன்ரனி திருவாய் மலரந்திருக்கிறார்.

மேலும் வாசிக்க
http://tamilcause.blogspot.com/2009/12/blog-post_17.html

VIDEO DOCUMENTARY:My Neighbour is a Sri Lankan Tamil

Part-1



Part-2



Part-3

கொழும்பில் பதுங்கியுள்ள தமிழன்

புலம்பெயர் தமிழர் பற்றி கொழும்பில் பதுங்கியுள்ள தமிழன்

"நாங்கள் என்னவும் செய்வம். அதைப்பற்றி மற்றவன் மூச்சு விடக்கூடாது. ஆனா மற்றவன் மூச்சு விடுவதை நாங்கள்தான் தீர்மானிப்போம் - புலம்பெயர் தமிழர்"
-ஆதிரை, பதிவர், கொழும்பு-


பதுங்கியுள்ள தமிழன் நண்பன் ஆதிரைக்கு:

கொழும்பிலுள்ள பெரும்பான்மை தமிழர்களும் சொந்த மண்ணை விட்டு உள்நாட்டில் புலம்பெயர்ந்தவரே. நான் மனோ கணேசன் மாதிரி அந்த மண்ணிக்குரியவர்களைக் குறிப்பிடவில்லை. குறிப்பாக வடக்கிலிருந்து வந்து பதுங்கியுள்ளோரைக் குறிப்பிடுகிறேன். ஏன் ஆகாயத்தைப் பார்த்துக் காறி உமிழ்கிறீர்கள்?! பிடிக்கலையென்றால் உங்கள் கருத்தை வேறு விதமாக பதிந்திருக்கலாம். அது எங்களுக்கு எதிரான நிலைப்பாடாக இருந்தாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ள நாம் தயார். ஏதோ புலம்பெயர் தமிழர்தான் நீங்கள் மூச்சு விடுவதைக் கட்டுப்படுத்திற மாதிரி இடுகை இட்டுள்ளீர். உங்கள் விரக்தியை உங்கள் சுகந்திரமான நடவடிக்கையை கட்டுப்படுத்தும் பாதுகாப்பமைச்சுக்கு எதிராக ஒரு இடுகை இட்டுப்பாருங்கள். எத்தனை நாளைக்கு மூச்சு விடுகிறீர்கள் என்று பார்க்கலாம்?! நீங்கள் பாதுகாப்பமைச்சு அனுமதியின்றி மூச்சே விடமுடியாது. அதற்கு நீங்கள் போராட்டம் நடத்தனுமென்றால் இந்தப் புலம்பெயர் தமிழன் வருவான். உங்கள் ஆற்றாமைக்கான காரணங்களை புலம்பெயர்ந்தவர் மீது போடுவதில் ஏதும் நன்மையில்லை. உணர்வுள்ள புலம்பெயர்ந்த தமிழன், தமிழ்நாட்டுத் தமிழன் எல்லோரும் தொப்புள்கொடி உறவுக்காக உயிரை விட்டிருக்கிறார்கள். முத்துக்குமார் (தமிழ்நாடு), முருகதாசன் (இலண்டன்) மற்றும் பலரும் நீங்கள் மூச்சு விடக்கூடாதென்பற்காகவா மூச்சை விட்டார்கள்?! சிந்திப்பாயா நண்பா?!

ஆதிரை அவர்களின் பதிவு
http://kadaleri.blogspot.com/2009/12/blog-post_16.html

பிரபாகரன் பயங்கரவாதி!!! ராஐபக்ச மீட்பர்!!!

"பிரபாகரன் பயங்கரவாதி! ராஐபக்ச மீட்பர்!" - இசையமைப்பாளர் விஜய் அன்ரனி.

பிரபாகரன் ராஜீவ் போன்றோரைக் கொன்ற ஒரு பயங்கரவாதி எனவும் இலங்கை அதிபர் ராஐபக்ச கொடிய புலிகளிடமிருந்து தமிழர்களை மீட்ட மீட்பர் என்றும் இதுவே தன்னுடைய நிலைப்பாடென இசையமைப்பாளர் விஜய் அன்ரனி திருவாய் மலரந்திருக்கிறார்.

விஜய் அன்ரனி TN07 AL4777 என்ற படத்தில் "ஆத்திசூடி" என்ற பாடலில் சிங்கள மொழி வரிகளை டினேஷ் கனகரத்தினம் சேர்க்க அனுமதித்து இருந்தார். அதன் பின்னர் அன்ரனி யாழ்பாணத்தில் நடந்த "வடக்கின் வசந்தம்" என்ற சிங்களவர் நடத்திய நிகழ்ச்சிக்கு அந்தக்குழுவுடன் இராணுவக் கெலியில் (மகிந்தவின் மகனுடன்) சென்றிருந்தார். ( வீடீயோ இணைப்பு கீழே) அங்கு சென்றவர் பின்னர் இராஜ் வீரறட்ணையுடன் சேர்ந்து வேலை செய்தார்.



அப்படி என்ன 'இளையதளபதி' விஜய் செய்துவிட்டார்?

விஜய் ஈழத்தமிழரின் மருமகன் என்ற நம்பிக்கையினைக் கொடுத்துவிட்டு ராகுலைச் சந்தித்தது தவறு. சந்தித்த நேரம் தவறு. சந்தித்தமுறை ( இரகசியமாய்) தவறு. பின் மாட்டியவுடன் தமிழரைக் கொல்ல உதவிய அந்த நேரத்தில் காங்கிரசின் கொள்கை பிடித்தமையால் சந்தித்தேன் என்று சொன்னது மாபெரும் தவறு!!!







யார் இந்த இராஜ் வீரறட்ணே?

சிங்கள அரசுடன் சேர்ந்து அவர்கள் இராணுவத்தினை தெய்வம் என்று வணங்கும் பாடலை உருவாக்கியவர் அத்துடன் அதில் நடித்தவர். அதுமட்டும் அன்றி "கொத்து" என்ற பாடலில் எங்கள் தேசியத்தலைவரை நையாண்டி செய்தவர்.








இந்தப்புறக்கணிப்பினால் சொல்லவருவது?

01. இனிமேல் திரைப்படங்களினைத் தயாரிக்கும்பொது சிங்களவர்களை இணைத்து வேலைசெய்யக்கூடாது
02. உலகத்தமிழர் முட்டாள்கள் இல்லை என்பதை உணரவேண்டும்
03. உலகத்தமிழர்களை அலட்சியமாய் அவமதிக்கக்கூடாது. யாவரும் நாம் தமிழர் என்ற குடைக்குள் ஒன்றுபடுவோம்.


நன்றி:
ஐரோப்பிய இளையோர் அமைப்பு

'வேட்டைக்காரன்' புதுசு! 'இளைய தளபதி'ன் பரிசு!

பதில் சொல்வாரா விஐய்? ஏக்கத்தில் ஈழம்.

ஈழவலிக்கு வலி சேர்க்கும் வேட்டைக்காரன். தங்கள் தளபதி, வீட்டுப்பிள்ளையாக நினைக்கும் 'இளைய தளபதி'யின் தொடர்ச்சியான அவமதிக்கும் அரசியல், சினிமாக் கூட்டால் மிகந்த ஆத்திரம்.

'வேட்டைக்காரன்' படத்தைப் புறக்கணிக்க தொடர்ச்சியான அழைப்புக்கள்.

கீழே சில:



கூத்தாடிகளுக்கு சேவகம் செய்யும் தமிழன்

விஐய் போன்ற கூத்தாடிகளுக்கு சேவகம் செய்யும் தமிழன் இருக்கும் வரை தமிழனுக்கு அழிவுதான். இந்த மந்தைகள் இருக்கும் வரை அவன் வேட்டைக்காரன் தான். நான் விஐயை மட்டும் சொல்லவில்லை. ஒட்டுமொத்த சினிமா உலகைப்பற்றியே கூறுகின்றேன். அவர்கள் தனியே சினிமாக்காரர்கள் என்றால் விட்டுவிடலாம்; தமிழனை ஆள நினைக்கும் கூட்டம். எச்சரிக்கையாக இருப்பதில் என்ன தவறு?!

'இளைய தளபதி'யின் தமிழின வேட்டை

'இளைய தளபதி'யின் வேட்டைக்காரன்(சிரிக்க)




தமிழ்த் தேசியம் வாழுகிறதென்றால்; மானமுள்ள தமிழ்ச்சாதி வாழ்கிறதென்றால் இனி எவருமே எமது தலையில் மிளைகாயை அரைக்க முடியாது என்பதை வேட்டைக்காரனை வேட்டையாடி நிரூபித்துக் காட்டுங்கள். -சுவிஸ் இளையோர் பேரவை.



இதோ சேவகம் செய்யும் கூட்டம்:
வேட்டைக்காரன் எதிர்ப்பாளர்களுக்கு கண்டனங்கள்
http://www.facebook.com/group.php?gid=238511328377

Prabakaran’s Daughter Thuvaraka’s photos released

National Leader Prabakaran’s Daughter Thuvaraka(Dwaraka)’s photos released – Most Shocking

The photos of Dwarka’s dead body had been published. During the last phase of the war, among the other LTTE cadres she also attempt to surrender and get killed horribly.

News had been informed that, International NGO’s and UN representatives are being there, believing that in whole, Nadesan and Puleedevan went with a white flag. But they were killed cruelly. In the same way, Dwarka and Balachandran were killed by SLA and the photos published with the proof that they are the evidences. The photos cannot be fully published because SLA had its extremity making her unclothed. It is also supposed that India is behind this action.

Also the doubts are raising why these photographs are being published now? Already, Fonseka had stated that Gothabaya ordered to kill the LTTEs while they attempt to surrender. All these are the election tricks to act as good to make up the tamil’s vote. With regard to this, some photos and videos from the cell phones belonging to SLA are now coming out. All these photos are taken during the final phase of the war.

Though the photos are not confirmed as Dwarka, but the close resemblance of the photos makes the same. The Sinhala army had make nude of her and then killed her in cold blood.

The question stand before us is what we are going to do for all this? Let we make a resolution today. As we, Tamils, we had suffered a lot, but our goal is never changed, Tamil Eelam. Let we start telling the history of the struggle for Tamil Eelam to our children. All international Tamil schools should make a academic history lesson of Tamil Eelam struggle. Even it is not today, tomorrow our children will leads to the goal – Tamil Eelam.

தமிழீழ தேசிய தலைவரின் மகள் துவாரகாவின் இறந்த உடல் புகைப்படமாக தற்போது வெளியாகியுள்ளது. இறுதிப் போர் நடைபெற்ற கால கட்டத்தில் காயப்பட்ட போராளிகளுடன் துவாரகாவும் சரணடையச் சென்றதாகக் கூறப்படுகிறது.

சர்வதேச அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள், மற்றும் ஜ.நா வின் பிரதிநிதிகள் அங்கு பிரசன்னமாகியிருப்பதாக விடுதலைப் புலிகளுக்கு கூறப்பட்டுள்ளது. இதனையடுத்தே புலித்தேவன், மற்றும் ப.நடேசன் ஆகியோர் வெள்ளைக் கொடியுடன் சென்றுள்ளனர். பார்ப்பவர் இரத்தம் உறையும் வகையில் இக்கொலைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

பிறிதொரு இடத்தில் இவ்வாறான சூழ்ச்சி சதிவலை காரணமாக பாலச்சந்திரன் உட்பட, துவாரகாவையும் இலங்கை இராணுவத்தினர் கொடூரமாக கொலைசெய்துள்ளதாகவும், அதற்கான ஆதாரங்கள் இருப்பதாகக் கூறி இந்தப் புகைப்படங்கள் வெளியாகியுள்ளன. துவாரகா என நம்பப்படும் இந்த உடல் நிர்வாணமாக்கப்பட்டு உள்ளதால், இப்புகைப்படதை நாம் முழுமையாக வெளியிட முடியவில்லை. சர்வதேசத்தின் சதிவலையில், சிக்கி இறுதிநேரத்தில் இவர்கள் கொல்லப்பட்டிருக்கலாம் என தற்போது அஞ்சப்படுகிறது. இதில் இந்தியா பெரும் பங்கு வகித்திருப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது.

இவ்வளவு நாள் கழித்து ஏன் தற்போது இந்தப் படம் வெளிவரவேண்டும் என்ற சந்தேகங்கள் மேலோங்கியுள்ளன. குறிப்பாக தமிழர்களைக் கவர சரத் பொன்சேகா தற்போது புலிகளின் தலைவர்களைச் சுடச்சொன்னது கோத்தபாய தான் என்று கூறிக் கொள்கிறார். தம்மிடம் தவறு இல்லை என்பது போன்ற தோற்றப்பாட்டை வெளிப்படுத்த முயல்கிறார். இன் நிலையில் சிங்கள இராணுவத்தினரின் கையடக்கத் தொலைபேசியில் பதிவாகியதாகக் கூறப்படு சில படங்களையும், மற்றும் வீடியோக்கள் சிலவற்றையும், சிலர் கசிய விட்டுள்ளனர் என்பதே உண்மை.

இதுபோல பல வீடியோக்கள் இலங்கை இராணுவத்தால் எடுக்கப்பட்டுள்ளதாக தற்போது அறியப்படுகிறது. அனைத்தும் போர்க்களத்தில் இறுதி நாட்களில் எடுக்கப்படவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இருப்பினும் இது உண்மையிலேயே துவாரகாவின் படமா என்பதை சுயாதீனமாக உறுதிசெய்ய முடியவில்லை, அவருடைய மூக்கு மற்றும் புருவம் போன்ற உருவ அடையாளங்கள் சில ஒத்துப்போவதையே இந்த உடலம் காட்டி நிற்கிறது. துவாரகா என்று கூறப்படும் இவ் உடலம் நிர்வாணமாக்கப்பட்டு, கொலைசெய்யபட்டுள்ளமையானது ஒரு ரத்தவெறிபிடித்த சிங்கள காடையரின் மனப்போக்கை நமக்கு உணர்த்தி நிற்கிறது. தமிழ்ப் பெண்களை நிர்வானப்படுத்தி அவர்களை மானபங்கப்படுத்தி சிங்கள இனம் காட்டும் குரோதம் சொல்லில் அடங்காதவை, வார்த்தையால் விவரிக்க முடியாத கொடுமை.

சரணடைய வந்தவர்களை ஈவு இரக்கமின்றி கொலைசெய்யும் சிங்கள வெறியர்களுடனா நாம் இனியும் சமஷ்டி தீர்வு என்றும், ஒன்றுபட்ட இலங்கையில் வாழ்வோம் என்றும் நினைக்க முடியும் ? ரத்தம் உறைகிறதா நாம் தமிழனாகப் பிறந்து பட்ட துன்பங்களை ஒரு நிமிடம் நினைத்துப் பார்க்கிறோமா ? பிரிவுகளிலும் பிளவுகளிலும் ஊறி நிற்கிறோமே அன்றி ஒற்றுமையாக , சிங்களவனை எதிர்க்க இன்னும் தயாரில்லை, இன்னும் எத்தனை எத்தனை எம்குலப் பெண்களின் , சிறுவர்களின் இளைஞர்களின் உடலங்களைப் படமாகக் காட்டப் போகிறதோ சிங்களம்.

இன்று இந்த நாள் ஒரு உறுதிமொழி எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் ! தமிழனாக நாம் பிறந்ததால் பட்ட கஷ்டங்கள் போதும், தடைகளை உடைத்து தமிழீழம் காண நாம் ஒன்றுபட்டு செயப்படுவோம் என்று, புலம் பெயர் நாட்டில் உள்ள அனைத்துத் தமிழர்களும் தமது பிள்ளைகளுக்கு எமது போராட்டம் பற்றிய வரலாற்றை சொல்லி வளர்க்கவேண்டும், புலம்பெயர் நாடுகளில் உள்ள அனைத்து தமிழ் கல்வி நிலையங்களிலும் வரலாற்றுப் பாடம் புகட்டப்படவேண்டும், அதில் எமது போராட்ட வரலாறு கற்பிக்கப்படவேண்டும், இன்று நாம் இல்லையேல் எமது பிள்ளைகள் தமிழீழ போராட்டத்தைக் கொண்டுசெல்லவேண்டும் ! இன்று தொடக்கம் 50 ஆண்டுகள் ஆனாலும் சரி போராட்டம் ஒன்று புதிதாக ஆரம்பமாகவேண்டும் ! அதுவே நாம் எடுத்துக் கொள்ளும் உறுதிமொழியாகும்.

CNN: A Mother of 'tiger' daughter executed in cold-blood by SLA

My Daughter The Terrorist:
By Beate Arnestad

Editor's note: Below is a compelling blog post that looks at the 26-year long civil war in Sri Lanka from the perspective of a filmmaker who met two young Tamil women planning to be suicide bombers. We do not know for sure what happened to the two women she interviewed, though there is a report both survived the war. We know even less about most of the suicide bombers' victims, many of them possibly innocent civilians from the Sinhalese majority in Sri Lanka. What we do know is that the war is finally over, after the loss of more than 70,000 lives and the displacement of hundreds of thousands of people.

For a few years I lived in paradise: in a tropical environment on an island called Sri Lanka. Every morning I woke up in my four-post bed in Colombo –watching the dawn creeping in through my mosquito net and listening to the awakening sounds of all the tropical birds greeting a new day. I had moved to Sri Lanka from Norway because my husband had been posted there.

But paradise was not perfect. There were many slum areas and stray dogs eating garbage. There were countless beggars, dirty street children and pollution. There was also an unavoidable military presence.


There was a ceasefire in effect, but the city was not back to normal. Every major street was patrolled by heavily armed soldiers. "What do they fear?" I asked.

The reply was always the same: "The terrorists, the Black Tigers, these crazy suicide bombers."

I found there was very little written on the group except that they had begun operations in 1987, that about 30% were believed to be female, and that their most famous action was the murder of Rajiv Gandhi in 1991. Therefore, I decided to make a documentary film and find out more about this group.

I was told that my chances of success were poor, and that the Tamil rebels, the LTTE, lived in utmost secrecy in the jungle of the guerrilla-controlled areas in the north. Nobody from the outside world could get in touch with them, but somehow I managed.

I recall at one military checkpoint, an inspector told me, "Madam, I wouldn't advise you to leave the government controlled area. On the other side, there is no one to protect you."

"I will be fine," I said with a smile.


When I got to the area controlled by the Tigers, I first saw the Tiger banner, then the cadres in their striped uniforms. The females had their long hair tied up like a braided pretzel. "We're so happy you made it safely to our side," they said. "We will look after you and you will be safe here."

The war-torn territory was full of red signs warning about landmines. There were no five-star hotels; only vacant paddy fields and the untamed jungle reclaiming what once had been buildings but were now ruins of war.

For many months, I traveled in and out of my two worlds, continually trying to convince the Tigers to accept my proposal to make a film on my conditions – which meant no censorship and no screening for their approval. I wasn't interested in talking to leaders and politicians. I was interested in those who had no other alternative but to remain in the war zone – the true victims of war. Eventually the Tigers agreed.

In order to select my main characters, I had asked the guerrillas to organize a kind of casting call for a film about suicide bombers. It was a strange experience. After interviewing 20-30 girls, I decided on Darshika, a 24-year old Catholic beauty and her best friend Puhalchudar. Their friendship was also very special as they had been living and fighting together every day for seven years.

What was the difference between freedom fighters and terrorists? And who decided? As I became more and more drawn into their world, such questions demanded consideration.

As we prepared to begin filming, I asked the girls about their morning routine. "We get up at 4am and then we exercise," they said. "Fine," I said, "We'll be there."

We quickly learned they led a disciplined, Spartan existence. They slept in a tiny room on mats on the floor. When they got up, they braided each other's hair, and then began their early morning karate session. Both had black belts and were eager to impress me with their skills.

With the camera rolling, they explained how they trained to be suicide bombers. They talked about putting on a claymore bomb vest and planning for their own deaths. They explained how once the bomb exploded, their heads would separate from their bodies and take flight – their bodies reduced to tiny pieces.

"How do they select who will take a particular mission?" I asked the girls. They explained that they usually played spin the bottle; the one who wins is chosen, but they were all were eager to be selected. They were also eager to talk.

None of the girls who had been trained to be suicide bombers the previous year were still alive. My subjects were only alive because of the ceasefire.

Eventually, I came to understand that there was no real difference between a normal Tiger cadre and those preparing for suicide attacks. They all expected to die – either in battle, by blowing themselves up, or by biting the cyanide capsules they all were instructed to swallow instead of submitting to capture.

The girls constantly tried to impress me with their toughness. I knew they were not just killing machines, so I asked them directly, "Are you not human beings. Don't you have hearts?" They were surprised at the question and replied that, of course, they had hearts, but, "We can't touch it. There is too much pain in the chest."

Darshika took me to her church; actually mere ruins of a church on a beautiful beach. She knelt in front of the statue of Virgin Mary – which had not been destroyed – and cried, prayed and asked for forgiveness. All at once, her tragic childhood story poured out; how she had seen the churches bombed and the people seeking shelter turned into a bloodbath; how no one could protect them from being slaughtered like animals. That's why she had decided to join the struggle: she would rather die fighting for a better future than being butchered. She had wanted to become a Catholic nun, and now she would sacrifice her life, just like Jesus.

Her friend, Puhalchudar, broke down when she showed us the horrific conditions in a refugee camp – similar to the one she had been displaced to. She told me that rather than a life of slavery, she would fight to liberate her people.

After this, the relationship with the girls changed. I felt almost maternal towards them. When we traveled, I gave them my soft cushions. And they would fall asleep like babies in the car. They were vulnerable children and also deadly weapons. My feelings for them were truly mixed.

I also met Darshika's mother. She must have been my age, but her life was so different. She talked about bringing up a family in the middle of a brutal and never ending war. She only had the one sari she was wearing. Her handbag was absolutely empty. Darshika had disappeared when she was 11 or 12 years old, and her mother really didn't know her anymore.

Our intention was to follow the girls for a longer period and to come back in a few months for further filming. Little did we know that this was the last time I would see them.

I went back to my normal life in Colombo. Whenever I contacted the Tigers, they said: This is not a good time to come, please call later. I called and called until I realized the girls had been transferred for good. I was told that they were planning a mission, and there was no way I could find them.

Six months later, I went with the crew to film a Heroes' Day celebration. This is the time where Tamil Tigers and their supporters gather at cemeteries to honor those who have died for their country. They decorate the tombstones with flowers and light candles, they cry and pray beside the graves. Photos of the new martyrs are displayed. There are also parades.

While looking for the girls, I saw Darshika's mother. She was also searching for her daughter. We agreed to meet in the church the next day. When I showed her footage of her daughter, her eyes filled with tears. "Seeing her is almost like being with her," she said. This was the last time I saw her as well.

A few months later, the war resumed. I returned to Norway to put together my documentary. The Tigers never responded to my calls or emails. A few months later, I got news that someone had seen the girls – and to my surprise, they were very much alive.

On the other hand, I was told Darshika's mother had been killed. After the release of the film, Sri Lankan authorities had identified her as a Black Tiger Mama. Some people believe that is the reason she was executed.

The Tigers lost their struggle. It is believed that thousands died in combat and that thousands died due to shelling and air raids. Toward the end of the war, the entire Tiger controlled population (approximately 300,000) was driven into a small strip of land by the sea. No one from the outside world had access to the war zone. It is believed that thousands again lost their lives as there was starvation and heavy fighting, and no place to hide.

By May 17th, the Tigers' battle was forever lost – their leaders killed and the entire civilian population driven into war camps. There are no words to describe their losses and sufferings.


Courtesy:
http://amanpour.blogs.cnn.com/2009/12/14/my-daughter-the-terrorist/

Sri Lankan war crimes video is authentic

Sri Lankan war crimes video is authentic, Times investigation finds

Rhys Blakely in Mumbai

Video footage that appears to show Sri Lankan troops committing war crimes by summarily executing captured Tamil Tiger fighters on the battlefield was not fabricated, as claimed by the Sri Lankan Government, an investigation by The Times has found.

The findings come after General Sarath Fonseka, the former head of the army, alleged that Gotabhaya Rajapaksa, the Defence Minister, had ordered that surrendering Tiger leaders be killed rather than taken prisoner in the final days of the brutal 26-year civil war that ended in May.

The claims, vehemently denied by the Government, added to a lengthy list of war crimes allegations against it.

The video of the alleged battlefield executions, which was aired on Channel 4 in August, shows a naked man, bound and blindfolded, being made to kneel.

Another man, dressed in what appears to be Sri Lankan army uniform, approaches from behind and shoots him in the head at point-blank range. “It’s like he jumped,” the executor laughs. The camera then pans to show eight similarly bound corpses.

It is impossible to confirm when and where the filming occurred or the identities of the men shown. Pro-Tamil groups alleged that the video was filmed by troops on a mobile phone in January, when they overran the Tiger stronghold of Kilinochchi in the north of the country. Those claims were denied by government officials, who said they had “established beyond doubt” that the footage was fake.

An analysis for The Times by Grant Fredericks, an independent forensic video specialist who is also an instructor at the FBI National Academy, suggests otherwise. He found no evidence of digital manipulation, editing or any other special effects. However, subtle details consistent with a real shooting, such as a discharge of gas from the barrel of the weapon used, were visible.

“This level of subtle detail cannot be virtually reproduced. This is clearly an original recording,” said Mr Fredericks, who was previously the head of the Vancouver police forensic video unit in Canada.

There was also strong evidence to rule out the use of actors. “Even if the weapons fired blanks, the barrel is so close to the head of the ‘actors’ that the gas discharge alone leaves the weapon with such force it would likely cause serious injury or death,” Mr Fredericks said.

The reactions of those executed was consistent with reality, he added. “The victims do not lunge forward . . . [they] fall backward in a very realistic reaction, unlike what is normally depicted in the movies.”

In Mr Fredericks’s opinion “the injury to the head of the second victim and the oozing liquid from that injury cannot be reproduced realistically without editing cuts, camera angle changes and special effects. No [errors] exist anywhere in any of the images that support a technical fabrication of the events depicted,” he said.

The Sri Lankan Government said in a statement in September that the footage was “done with a sophisticated video camera, dubbed to give the gunshot effect and transferred to a mobile phone.”

Mr Fredericks’s research showed that code embedded in the footage appeared to match with software used in Nokia mobile phones.” He said: “The recording is completely consistent with a cell phone video recording and there are no signs of editing or alterations.”

The strong evidence that the footage does show real executions could reinforce international calls for an independent war crimes investigation — something that the Sri Lanka Government has resisted. A Sri Lankan army spokesman requested that a copy of Mr Fredericks’s report be sent to him yesterday, but did not reply when it was.

Mr Fonseka, who resigned from the army last month after being sidelined, is campaigning to unseat President Rajapaksa, the Defence Minister’s brother, at elections next month.


Courtesy:
http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/asia/article6956569.ece

CNN VIDEO: Sri Lanka's human rights dilemma

வேட்டைக்காரன்

கூத்தாடிகளுக்கு சேவகம் செய்யும் தமிழன்

விஐய் போன்ற கூத்தாடிகளுக்கு சேவகம் செய்யும் தமிழன் இருக்கும் வரை தமிழனுக்கு அழிவுதான். இந்த மந்தைகள் இருக்கும் வரை அவன் வேட்டைக்காரன் தான். நான் விஐயை மட்டும் சொல்லவில்லை. ஒட்டுமொத்த சினிமா உலகைப்பற்றியே கூறுகின்றேன். அவர்கள் தனியே சினிமாக்காரர்கள் என்றால் விட்டுவிடலாம்; தமிழனை ஆள நினைக்கும் கூட்டம். எச்சரிக்கையாக இருப்பதில் என்ன தவறு?!

'இளைய தளபதி'யின் தமிழின வேட்டை

'இளைய தளபதி'யின் வேட்டைக்காரன்(சிரிக்க)




தமிழ்த் தேசியம் வாழுகிறதென்றால்; மானமுள்ள தமிழ்ச்சாதி வாழ்கிறதென்றால் இனி எவருமே எமது தலையில் மிளைகாயை அரைக்க முடியாது என்பதை வேட்டைக்காரனை வேட்டையாடி நிரூபித்துக் காட்டுங்கள். -சுவிஸ் இளையோர் பேரவை.



இதோ சேவகம் செய்யும் கூட்டம்:
வேட்டைக்காரன் எதிர்ப்பாளர்களுக்கு கண்டனங்கள்
http://www.facebook.com/group.php?gid=238511328377

Anton Balasingham

Journalist who became the chief strategist and negotiator of the Tamil Tigers in their struggle for autonomy

Anton Balasingham provided the intellectual framework for the violence of the Liberation Tigers of Tamil Eelam. He was the brains behind the brawn, someone the leadership could turn to for ideological guidance, philosophical justification and political explanation while the killing went on.


A forlorn-faced man, ill with a transplanted kidney, he travelled to devastated northern Sri Lanka in 2002 to act as the rebels’ negotiator in peace talks brokered by Norway. The Tigers vainly asked India to host the encounter so that Balasingham could be near a hospital in case of an emergency. Everybody feared that he would die before the best chance of peace in more than two decades could be seized.

The difficulty was how to get him to Sri Lanka without his being assassinated. So, accompanied by his Australian wife, Adele, he flew in from London to the Maldives and transferred to a privately chartered De Havilland DHC-6 Twin Otter seaplane, which landed on a reservoir in a rebel-controlled area south of Kilinochechi. The Colombo Government had ordered the airspace above northeast Sri Lanka to be kept clear of all aircraft, and the seaplane maintained radio silence throughout its journey lest hostile forces picked up the signal, revealing its whereabouts and mission.

The First Secretary of the Norwegian Embassy in Colombo was aboard. Immediately after it landed a Sea Tiger craft moved in to provide security. On the shore, the plump figure of Velupillai Prabhakaran, leader of the Tigers, could be made out standing with his wife Mathivathany, and other Tigers leaders. They were awaiting “Bala Annai” and “Auntie”, as young Tigers cadres called the Balasinghams. A house had been constructed for their stay.

This elaborate journey was a measure of the importance the Tigers placed in the one man they could trust with their destiny in what looked like being a breakthrough in talks with the Sri Lankan Government of Ranil Wickremesinghe.

Everybody underestimated, however, the determination of hardcore Sinhalese organisations like the JVP and hardline Buddhist clergy to scuttle any deal that gave the Tamils even a hint of autonomy. The peace deal failed, and Balasingham had made a life-threatening journey with no more to show for it than the continuation of a shaky ceasefire.

Under his guidance the Tigers had entered several rounds of successful talks with the Government, all brokered by Norway, watched suspiciously from the sidelines by President Chandrika Kumaratunga. In the end she used her presidential powers to scupper the deal.

Her successor, President Mahinda Rajapakse, also rejected the concepts of a Tamil homeland and Tamil nationhood. The JVP, in a previous incarnation a fanatically violent organisation but by now the thirdbiggest political party in the country, had threatened “undiplomatic” consequences if the peace deal went through. All of this, Balasingham said with uncharacteristic understatement, represented an obstacle.

In taking the Tigers to the brink of peace, Balasingham had steered the rebels away from their earlier demand for a fully fledged independent state called Eelam. What the Tamils wanted, he said, was “a homeland and self-determination”. If that demand were rejected and the “oppression” continued, there would be no option but to fight for full statehood. Those words signalled the collapse of peace hopes.

Balasingham had been the Tigers’ theoretician since the early 1990s and clearly had the full confidence of Prabhakaran. He had a British passport and in 1999, much to the Sri Lanka Government’s anger, was allowed to settle in London with his wife, Adele Wilby, an Australian citizen and former nurse he had married in 1978. She lived with him for years in Jaffna, the Tamils’ heartland, and became a leader of the Tigers’ women’s section. Australia sought her arrest for violating a law that prohibits participation in foreign wars.

By the time he moved to London, Balasingham, known among activist Tamils simply as “Bala,” was seriously ill with kidney trouble. The Tigers released a large number of Sri Lankan Army prisoners as a goodwill gesture in return for the Colombo Government ensuring his safe passage abroad. The gesture failed, and so the Tigers took Balasingham aboard one of their ships to Thailand, and from there he travelled to Singapore and on to London. No one expected to see him back in Sri Lanka.

When he did return for the 2002 peace talks the reunion with Prabhakaran was emotional. His influence over Prabhakaran was embarrassingly obvious at a packed press conference in Sri Lanka during the 2002 peace process. Balasingham knew about journalists, having been one himself for a Colombo newspaper before working as a translator at the British High Commission.

He was doubtless responsible for the image makeover of the Tigers leader. Eschewing his customary military fatigues and sidearm Prabhakaran attended the press conference in a safari suit and had even shaved off his moustache. After almost every question he would lean towards Balasingham to be primed with the reply, and for the most part Balasingham would do the replying for him. Which led one commentator to ask: “So who is the real leader of the Tamil Tigers?”

Balasingham died of cancer. He is survived by his wife.

Anton Balasingham, chief strategist of the Tamil Tigers, was born in 1938. He died on December 14, 2006, aged 68


Courtesy:
http://www.timesonline.co.uk/tol/comment/obituaries/article754765.ece